Macrofotografie: adem in, adem uit 🌬

Twee jaar geleden kocht ik mijn eerste camera en begon het fijne-fotografie-feest 🥳. In mijn blog Humberstone (2023) vertelde ik over mijn 1e stappen in de fotografie tijdens mijn reis door Chili.

Al snel groeide de liefde uit naar close-up en macrofotografie: Het van zo dichtbij mogelijk fotograferen van natuur en van alles om mij heen. Macrofotograferen uit de hand is ontzettend lastig. Een vaste hand hebben is van belang, want door minime bewegingen worden foto's al snel onscherp.

Maar omdat ik heel eigenwijs ben (joh!😂) en zo licht mogelijk door het leven ga (euhm, wat?🤔), neem ik nooit een statief mee. Je adem inhouden als je klikt, helpt tegen bewegingsonscherpte. Dus als je mij ooit blauw ziet aanlopen, dan weet je waarom😨.

Het mooie aan macrofotografie vind ik het zichtbaar maken van details, structuren en patronen. Het vastleggen van kleuren, lijnen en ritme.

Zó dichtbij fotograferen dat kleuren en lijnen voorrang krijgen op vorm, waardoor je niet altijd meer kunt zien wat het onderwerp is. 

Soms, héél soms, krijg je dan een fotografisch kadootje. Want dan blijk je opeens een ienieminie insectje of ander detail te hebben vastgelegd, een die je met het blote oog niet meteen zag.

Mijn échte happy space is op een zonnige dag een paar uur fotograferen in een mooie botanische tuin. Dan wordt mijn hoofd stil en mijn buik blij.

Wat ik met al die macrofoto's ga doen? Dat weet ik niet, maar ik word er blij van. Dat is alles wat telt.

Maris xx

Raak je niet uitgekeken? Kijk dan op mijn Insta.