Reiskriebelzzz 🦋🎒

Reiskriebelzzz zijn een constante in mijn leven. Ik hou ervan om te fantaseren over mooie en interessante bestemmingen. Het plannen en uitzoeken is een leuk onderdeel van de reis.

Ik hou van het avontuur om een tijdje op bekende en/of onbekende bestemmingen te zijn. Ik noem het mijn umami-reisgevoel (zie blog: Het Umami-reisgevoel) Maar, ik kom ook graag thuis. Want mijn leven in Nederland is allesbehalve saai, en ook heel leuk en fijn.

De reiskriebelzzz gingen het afgelopen jaar op en neer. Toen ze op hun hoogtepunt waren, boekte ik tickets en een studio op Tenerife. Dit jaar met het idee twee maanden op dezelfde plek te verblijven. Om werk en vakantie te combineren. Lekker te gaan wandelen, misschien een fotoworkshop te volgen. Ik nodigde iedereen uit om langs te komen, want zo ver is Tenerife  tenslotte niet.

Ondertussen genoot ik van alle leuke mensen en activiteiten in Nederland en zakten de kriebels. Op vervolgens weer op te laaien, te zakken en op te laaien.

Nu het zover is ervaarik FOMO én JOMO 😁.

- Fear Of Missing Out

- Joy Of Missing Out

Het is namelijk ook fijn om even uit het dagelijkse te stappen, te resetten, letterlijk op afstand terug te blikken op het afgelopen jaar, om vervolgens nieuwe plannen te maken.

Er liggen 2 maanden Tenerife op mij te wachten. En niet alleen op mij want er zijn wat mensen op mijn uitnodiging ingegaan, ik krijg bezoek!

Mijn moeder mag ik op 3 december ophalen van het vliegveld, zij komt gezellig bij mij logeren. Vervolgens komen mijn tante Carin en haar man André. Met hen ga ik wat touren én fotograferen, want mijn tante is fotografe. In dezelfde periode zijn mijn vrienden Joke en Coen ook een paar weken op het eiland. Als klap op de vuurpijl verblijft mijn zus Winnie met haar man Sander op Tenerife. We verblijven zelfs in dezelfde plaats, hoe gezellig!!

De dag van vertrek - niks vergeten🤔?

De dag van vertrek gaat de wekker om kwart over 7. Binnen 2,5 uur sta ik op airport Eindhoven. Uiteraard heb ik alles tot in de puntjes voorbereid. Het belangrijkste zijn mijn paspoort en mijn migraine injecties, die zitten in mijn tas. Maar onderweg naar het vliegveld realiseer ik mij dat ik ben vergeten het icepack bij de injecties te stoppen. Hoe stom is dat?

Terug naar huis kan niet meer. Dus wat nu? Ik google wat rond en vind als 1e oplossing: Een icepack voor gekneusde enkels, die niet eerst in de vriezer hoeft. Op station Eindhoven ga ik naar de Etos, maar die verkoopt ze niet.

Vervolgens lees ik dat de spuiten tot 7 dagen buiten de koelkast mogen blijven, zolang de temp onder de 30° blijft. Opluchting, dit komt goed, ze liggen vanavond alweer in de koelkast.

De injecties neem ik voor de 1e keer mee in het vliegtuig. Best spannend, want kan dat zomaar? Ik heb navraag gedaan bij Transavia en een Engelse medische verklaring geregeld en ik hoop dat het zo voldoende is.

(Foto: op Airport Eindhoven)

En dat is het. Mijn tas wordt gescanned en zonder problemen of vragen mag ik doorlopen. En dan is het zover, ik sta bij de gate en de reiskriebelzzz kriebelen er lustig op los. 

Liefs Maris xx