Tja... wat vind ik van Melakka?

Melakka, een belangrijke stad in de geschiedenis van Maleisië. Waar de Nederlanders een flinke vinger in de pap hebben gehad (1641-1798). Ik ging er met hoge verwachtingen heen vanwege de rijke geschiedenis.

Vrijdag

Ik kom aan op een vrijdag, laat in de middag en ga direct door naar mijn hostal. Pas als het donker geworden is, loop ik richting centrum. De veelheid aan hysterisch knipperende verlichting in bomen, straatlantaats, winkels en bruggen overvalt mij een beetje. Nogal druk en kitsch is mijn bescheiden mening. Maar de Aziatische toeristen vinden het prachtig denk ik, het is druk op straat.

Waar Melakka oa mee adverteert, zijn de knipperend verlichte en versierde riksjas met luide muziek (video). Even denk ik in Disneyland te zijn beland. Op straat staan ook mensen in beren-, transformers- en andere pakken. Voor wat geld mag je met hen op de foto. De foodmarkt is een mix van hapjes en prullaria. Onze Koningsdag is een stuk leuker.

Zaterdag

De volgende dag ga ik naar Calanthe art café met goede koffie volgens 'internet'. Het klopt, de koffie is heel lekker en ik koop een pakje koffie om mee te nemen naar Nederland. 's avonds ga ik naar het Love music vinyl café met live muziek. 

Zondag

'Do as the locals do': Daarmee bedoel ik de vele Aziatische dagjesmensen die Melakka bezoeken. Nee, ik stap niet in een hysterisch knipperende riksja 🤪. Maar ik loop toch maar even snel langs een aantal bezienswaardigheden en ik maak wat verplichte kiekjes. Omdat ik niemand wil stimuleren Melakka te bezoeken, geef ik deze keer geen linkjes of tips 😆.

Terug naar zaterdag

Gelukkig is een glas altijd halfvol. Daarom ga ik in deze blog nog even terug naar de zaterdag. Want ... de beste gesprekken ontstaan aan de koffietafel toch? In het café met de lekkere koffie raakte ik aan de praat met een broer en zus uit Kuala Lumpur en hun Japanse vriendin.

Dat resulteerde in een uitnodiging om die avond met hun familie de foodstreet in Chintown te bezoeken. Die uitnodiging neem ik aan! Met zes personen slenteren we over de markt, Allerlei hapjes worden gekocht en geproefd. Met als 'hoogtepunten' stinky tofu en durian.

De stinky tofu is echt smerig. Het ruikt naar riool, het smaakt naar riool en als ik nu een riool ruik, moet ik aan die tofu denken. De broer is trouwens de enige die het lekker vind, de rest van de family eet het sowieso al niet.

Daarna was de durian aan de beurt. Het was geen hele sterke, rijpe durian. De geur was daarom niet zo sterk, de smaak was ok, de structuur iets te slijmerig voor mij. Het was te doen zeg maar.

Ps: Durian is niet voor mensen met een kleine portemonnee. Tenzij er geldige creditcards in zitten. Ik kocht twee stukjes Durian en ik was 10€ kwijt.

Terug naar zondag

Zondag na mijn verplichte rondje langs de bezienswaardigheden, krijg ik een appje van de familie. Ze nodigen mij uit om te komen eten in een Maleis/Chinees fushion restaurant. Ik proef weer allerlei gerechtjes en we praten gezellig over allerlei dingen. In het Calanthe art cafe zag ik eerder al zelfgemaakte stroopwafels. Die koop ik als bedankje voor de familie. Van hen krijg een zak mandarijnen en wat drakenoog fruit mee als afscheid.

Dan is tijd om afscheid te nemen. Zij vertrekken naar Kuala Lumpur en ik naar mijn hotel om de volgende dag naar Pulau Pangkor (eiland) te gaan.  

Malakka zal ik niet snel weer bezoeken. Maar door de familie zal de stad toch lang in mijn herinnering blijven.

Maris xx