Traccoon for life... 🤩

Het vrijwilligerswerk voor TRACC is gedaan. Ik mag mijzelf nu trots een Traccoon noemen. Én het is tijd om te gaan 🛥.

Op maandag 13 januari, om 8:30 's morgens verlaat ik het eiland écht. Op de boot nog drie andere vrijwilligers en wat stafleden. Standaard gaat de boot, twee keer per week naar Semporna: Afval wegbrengen, naar de wasserette en inkopen doen 🛒.

We worden uitgezwaaid door de achterblijvers. De boot versnelt en de motoren ronken luid. Een gesprek voeren is niet mogelijk tijdens de 45 minuten durende overocht vanaf Pom Pom naar de rest van mijn reis. Ik laat het eiland 🏝 letterlijk achter mij, geen tranen, wel een warm gevoel. Ik geniet vooral van de snelheid, de wind in mijn gezicht en het uitzicht.

Het nut van onderzoek

Naast het duiken, spraken we over het nut van de werkzaamheden, het onderzoek en de resultaten. Zou het koraalrif 🪸 zichzelf niet herstellen als we het voldoende tijd geven? Of is het juist goed om het rif een handje te helpen, zodat het wat sneller gaat? Of onstaat er meer disbalans door ons ingrijpen? Is niks doen een optie 🤷🏼‍♀️?

Mooie gesprekken, geen antwoorden. Maar ik geloof in het doen van onderzoek. Onderzoek kan antwoord geven op bovenstaande vragen. Dus ik geloof voor nu in de aanpak van TRACC.

Duiken rondom Pom Pom eiland

Hier duiken is geweldig, prachtig, heerlijk, onvergetelijk 🤿. Elke (werk-)duik was een feestje. Ja, er is werk aan de winkel, de schade van het dynamiet vissen is zichtbaar. Maar daar waar het rif zich herstelt zit het boordevol leven 🐙. Met heel veel foto's en filmpjes heb ik geprobeerd de pracht en praal te vatten. Hoewel de werkelijke schoonheid moeilijk te vatten is op beeld, heb ik de laatste twee duiken toch weer wat mooie video's geschoten 📷.

Vrijwilligers en staf

Zes weken lang met zo'n 25-40 mensen samenleven op een klein stukje van een heel klein eiland. Elke maandagochtend zwaaien we mensen uit en aan het einde van de dag komen er nieuwe mensen aan. Er zijn wat regels en corvee 🧹. Maar omdat we allemaal voor het zelfde komen, hetzelfde doel hebben, werkt het wonderbaarlijk goed.

Fijn om mensen om je heen te hebben, om je ervaringen mee te delen of spelletjes mee te doen 🃏. Soms ook vermoeiend of veel of druk. Maar het is sociaal geaccepteerd dat je je terugtrekt in je boek, telefoon of tent. Dubbele gevoelens, want ik ga de gezelligheid missen maar kijk ook uit naar een lekker weer even op mijzelf zijn. 

Zon, zee en altijd blij?

Natuurlijk zijn er ook mindere momenten: Als je voor de tweede keer een zwemmersoor hebt. Als je best even thuis zou willen zijn, twee uurtjes maar en dan weer terug ("beam me up Scotty 👽"). Als je op de wc weer lekgeprikt wordt door de muggen, jeuk, jeuk. Als je dan toch stiekem een klein migraine aanvalletje hebt. Als je jezelf even tegenkomt. Maar dat hoort ook bij reizen, en het doet niks af aan de leuke ervaring. 

Een ónvergetelijke ervaring

Lang verhaal kort, het was een fántastische tijd 😃. Mijn verwachtingen zijn overtroffen en ik kijk met enorm veel plezier en voldoening terug op mijn tijd bij TRACC 😍 🪸🏝💯🫶🏻.

Maris xx